Μια «θυελλώδης» προφητεία που αποδίδεται στον Άγιο Παΐσιο προκαλεί το ενδιαφέρον και αναφέρεται στο μέλλον της Ελλάδας, αλλά και σε έναν ηγέτη που, σύμφωνα με το συγκεκριμένο κείμενο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε λύτρωση τους Έλληνες και τη χώρα.
Στο κείμενο περιλαμβάνονται αναφορές στην κατάσταση της Ελλάδας, στην πολιτική, στην κοινωνία, στη θρησκεία, αλλά και σε έναν μελλοντικό πόλεμο, ενώ ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει η περιγραφή ενός ηγέτη που παρουσιάζεται ως ευλογημένος από τον Θεό και όχι ως πολιτικός.
Τα λόγια που αποδίδονται στον Άγιο Παΐσιο για την Ελλάδα
Σύμφωνα με το κείμενο της συγκεκριμένης προφητείας, η Ελλάδα περιγράφεται ως μια χώρα που έχει οδηγηθεί σε ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση και αντιμετωπίζει κρίση αξιών και προσανατολισμού.
«Η Ελλάδα κατάντησε σκισμένο πουκάμισο και αυτή τη στιγμή κυβερνάται από το διάβολο. Είμαστε ένας όχλος πια …..πρόβατα δίχως ποιμένα ….δεν ξέρουμε που να πάμε. Δε γνωρίζουμε που είναι το φως και που το σκοτάδι. Ζούμε τους έσχατους καιρούς, την εποχή του αντίχριστου όπου η εμφάνιση του θα γίνει αμέσως μετά το τελικό χάραγμα που έρχεται σύντομα».
Το ίδιο κείμενο υποστηρίζει πως ως «υπηρέτες του διαβόλου» δεν θα πρέπει να θεωρούνται μόνο Έλληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί, στους οποίους αποδίδεται ευθύνη για την εξαθλίωση των Ελλήνων, αλλά και απλοί άνθρωποι που, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, δεν μετανοούν και δεν έχουν τον Θεό μέσα τους.
Η «μετάνοια» και οι αναφορές στην πολιτική και την κοινωνία
Στη συνέχεια, η συγκεκριμένη προφητεία αναφέρεται στον τρόπο ζωής των Ελλήνων, κάνοντας λόγο για έναν λαό που, σύμφωνα με το κείμενο, παρασύρθηκε από τον καταναλωτισμό και την προσκόλληση στα υλικά αγαθά.
«Οι Έλληνες έπεσαν θύματα του καταναλωτισμού αγαπώντας την σάρκα, τα χρήματα, το σεχ και την μάταιη χωρίς νόημα ζωή».
Το κείμενο καλεί τον κάθε Έλληνα ξεχωριστά να μετανοήσει για όσα έχει πράξει και δεν θεωρούνται αρεστά στον Θεό, να αντιμετωπίσει τον εγωισμό και την αμαρτία, τα οποία παρουσιάζονται ως παράγοντες που καθήλωσαν το Έθνος και το οδηγούν στην καταστροφή.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά στη συμμετοχή στα θρησκευτικά μυστήρια και συγκεκριμένα στη Θεία Κοινωνία, με την προτροπή οι άνθρωποι να ζήσουν στη συνέχεια μια ζωή «κατά Θεώ».
Η μετάνοια, σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, αφορά και τις πολιτικές επιλογές των πολιτών, καθώς υποστηρίζεται ότι οι επιλογές που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια για τα πολιτικά πρόσωπα συνέβαλαν στη σημερινή κατάσταση της χώρας.
«Ο καθρέπτης της κοινωνίας είναι η Ελληνική βουλή κι αν δεν μετανοήσει ο Έλληνας και δεν το αλλάξει αυτό, οι Έλληνες θα χαθούν».
Στη συνέχεια, το κείμενο διατυπώνει και ισχυρισμούς σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει εσκεμμένη στήριξη των μεταναστών με στόχο, όπως αναφέρει, την εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους. Παράλληλα, γίνεται ο ισχυρισμός ότι οι διώξεις μεταναστών είναι πλέον λιγότερες από εκείνες που, σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, υφίστανται Έλληνες πολίτες από το Ελληνικό κράτος.
Το «σατανοκούτι», ο πόλεμος και ο ηγέτης που περιγράφεται ως «ευλογημένος»
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην τηλεόραση, η οποία στο συγκεκριμένο κείμενο χαρακτηρίζεται «σατανοκούτι». Υποστηρίζεται ότι η συνεχής παρακολούθησή της πρέπει να σταματήσει, τόσο από τους ενήλικες όσο και από τα παιδιά.
Σύμφωνα με την αφήγηση, μέσα από την τηλεόραση μεταδίδονται μηνύματα που συνδέονται με τον Αντίχριστο, ενώ η ειδωλολατρία του χρήματος και της σάρκας παρουσιάζεται ως ένας τρόπος ζωής που μεταφέρεται στα παιδιά από μικρή ηλικία.
Στη συνέχεια, η προφητεία αναφέρεται σε έναν μελλοντικό πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι αυτός θα γίνει και πως οι Έλληνες δεν θα πρέπει να τον φοβούνται, καθώς παρουσιάζεται ως πόλεμος «από Θεό».
«Υπάρχουν αξιωματικοί που έχουν κάλεσμα από το Θεό και είναι ευλογημένοι να πολεμήσουν σαν Ήρωες».
Το ίδιο κείμενο περιλαμβάνει και αναφορές στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι θα αφανιστεί και ότι μαζί της θα χαθούν και Τούρκοι. Γίνεται μάλιστα συγκεκριμένη αναφορά σε κατανομή του πληθυσμού, σύμφωνα με την οποία το ένα τρίτο της χώρας θα σκοτωθεί, το ένα τρίτο θα βαφτιστεί χριστιανοί και οι υπόλοιποι θα χαθούν στα βάθη της χώρας.
Στο επίκεντρο, ωστόσο, βρίσκεται η αναφορά στον ηγέτη που, σύμφωνα με την αποδιδόμενη προφητεία, θα μπορούσε να οδηγήσει τους Έλληνες και τη χώρα σε μια νέα εποχή.
«Ο Ηγέτης που θα λυτρώσει τους Έλληνες και τη χώρα υπάρχει …είναι ευλογημένος από το Θεό, καθαρός στην ψυχή, Χριστιανός Ορθόδοξος και δεν είναι πολιτικός».
Το κείμενο αναφέρει ακόμη ότι οι συνθήκες θα επιτρέψουν στον συγκεκριμένο άνθρωπο να αναδειχθεί γρήγορα από τον λαό. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, θα θέσει ως βασικό πυλώνα της πολιτικής του τον Χριστιανικό πολιτισμό, θα ενώσει όλους τους Έλληνες και, μέσα από τις πράξεις του, θα συμβάλει στην αναγέννηση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Οι συνθήκες θα επιτρέψουν στον κόσμο να τον αναδείξει γρήγορα… και επειδή θα θέσει σαν κορώνα της πολιτικής του τον Χριστιανικό πολιτισμό θα ενώσει όλους τους Έλληνες και θα αναδείξει με τις πράξεις του τη αναγέννηση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού σε όλο τον κόσμο».
